Categorieën
Uncategorized

OUD

Ik stap naar binnen en ik zie het al. Alles staat op een andere plek. Oké, oké, hier beginnen ze ook met de groenteafdeling. De karretjes, in de vertrouwde blauwe kleur, zijn van een groter formaat. Verder is het zoeken geblazen en vragen natuurlijk. De vragen stel ik aan mensen met voor mij vreemde gezichten. Zo ontspannen mogelijk schiet ik een puisterige jongen aan die bezig is met vakken vullen. ‘Weet jij waar de suikerklontjes staan?’ De knaap zet het meteen op een lopen en al manoeuvrerend met m’n grote kar door het in deze filiaal wel royale gangpad ga ik er in draf achteraan. Tot twee keer toe passeren we volle vakken met chips in felgekleurde zakken, de kleuren schreeuwen me tegemoet. Opgelucht haal ik adem als ik de vertrouwde rietsuikerklontjes aantref.

Ik vraag me af of dit een teken van ouderdom is, dat ik ontredderd ronddool in een voor mij vreemde Albert Heijn. In deze supermarkt bots ik tegen niemand op, zo breed zijn de paden hier, er is een wijnstraat ( nu nog een proeverij schiet het door mijn hoofd), het aanbod aan sushi is alsof ik in Tokio ben en er is een hagelslagtappunt. Ja, je leest het goed, een hagelslagtappunt van puur tot butterscotch.

Op mijn boodschappenlijst, ja ik ben nog van pen en papier, staat mijn favoriete speciaalbier. Welke dat is? Bier Gebrouwen door Vrouwen, Bloesem Blond. Het flesje heeft een zachtroze label met daarop een vlierbloesemboom getekend. Het bier heeft een bloemig aroma en een frisse afdronk. Bij mijn vertrouwde Appie, deze week in de aanbieding: 6 halen en 5 betalen. Bij deze Appie is dat niet het geval. Waarom niet?, vraag ik me af. Schouderophalend ga ik naar buiten en ik vervolg mijn weg naar de banketbakker. Toen mijn echtgenoot een keer naar de banketbakker ging, kwam hij terug met bitterkoekjes en de woorden ‘de vrouw van de banketbakker hoef ik niet in bikini te zien’.

De vrouw van de banketbakker, een blonde kletskop, die alles eet wat haar man bakt, vertelt dat hun dochter vier jaar is geworden. ‘Ze wordt al een grote meid, ze heeft verkering, en ze wil later met haar verkering trouwen. Ook is ze inmiddels op de hoogte van het feit dat jongens geen Truusje hebben.’ Mijn mond valt open. ‘Geen Truusje, weet je wel?’, herhaalt ze nadrukkelijk.

Ik denk op dat moment, hier voel ik me te oud voor.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *